Yesterday, my old friend came to my house. I asked my granny whether she remembered him or not. (พอแล้ว เขียนกระแดะได้แค่นั้นแหละ)
ยายบอกว่าจำไม่ได้
สักพักยายก็ถามเพื่อนว่า หนู เป็นคนใต้เปล่าลูก
แม่ผมเป็นคนนครครับ
อ๋อ.....แล้วพ่อหละ ไม่มีหรอ
คำถามของยายเล่นเอาพระสหายอึ้งไปเล็กน้อย
มีครับ คนลพบุรี
คนกระบี่?
ไม่ใช่ครับ คนลพบุรี
โอ...คนกระบี่....
หลายอาทิตย์ก่อนหน้านั้น
ยายกินไรอะ ผมถาม
กินเกี้ยว
เกี้ยวไรยาย
เกี๊ยวจะ
ผมเอากระโถน (หม้อรอง) ของยายไปล้าง
เห็นว่ามันไม่ค่อยมีใครเอาไปตากแดด ก็เลยเอาไปวางไว้ข้างบ้าน
หลายชั่วโมงผ่านไป
ยายปวดฉี่
ปวดฉี่หรอยาย เดี๋ยวนะ
แล้วผมก็ไปหยิบกระโถนเสตนเลส ที่วางตากแดดไว้หลายชั่วโมงมาให้ยาย
โอ้ย มันร้อนนะหลาน......อูย....อูย....
ก็เลยเป็นยายกระทะร้อนไปเลย
เดือนที่แล้วเสด็จพี่ปวยตอดำ เห็นยายนอนอยู่เลยไปยกแขนดูว่ามีแรงป่าว
แขนยายตกลงมาทันทีที่พี่ชายปล่อยมือ
พี่ชายยกแขนยายขึ้นเป็นครั้งที่สอง
แล้วก็เป็นเช่นเดิม
แขนยายตกลงมาทันทีที่พี่ชายปล่อยมือ
.
.
.
เสด็จพี่ปวยตอดำยกแขนยายขึ้นมาอีกครั้ง.....ก่อนจะปล่อยมือคงจะนึกอะไรขึ้นมาได้
ยายคราวนี้ อย่างให้แขนตกลงมานะ สงสัยเห็นยายเป็นนักมวยปล้ำ
แล้วแขนยายก็ตกลงมาเหมือนเดิม
กว่ายายจะเข้าใจว่าครั้งที่สามต้องเกร็งแขนเอาไว้ ก็ล่อเข้าไปเดือนกว่า...เฮ่อ
ความเก๋าของยายหาได้มีเพียงแค่นั้นไม่
วันหนึ่งผมก็พูดขึ้นมาเฉยๆ ว่า ยายแม่งบ้ากามหวะ
บ้ากามอะไร ชั้นมีลูกคนเดียว ยายตอบแบบงงๆ
อ้าวก็ใช่เดะ พวกมีลูกเยอะจะทำบ่อยได้ไง ผมไม่ยอมเลิก
ยายนิ่งไปสักพัก
เขาทำชั้น
น่าไปเล่น การเมืองจริงๆ เลยยาย
ฮึ่ม